Moderne filmmuziek die klassieke cellisten raakt

Deze week was ik even weg met mijn gezin. Omdat het op een ochtend stevig regende streamde ik een serie op HBO-max. Ik koos de serie ‘Succession’. Deze theme song speelde ik namelijk enkele keren tijdens een concert met Het Strijkkwartet. Dat thema blijft hangen zeg! Dus toen ik de serienaam zag op HBO-max klikte ik hem aan…

Zo klinkt het Main theme:

Terwijl ik Succession keek, merkte ik dat ik steeds minder op het beeld en steeds meer op de muziek ging letten. Die muziek is geschreven door Nicholas Britell, een componist met een klassieke achtergrond die zijn weg heeft gevonden naar film en series. Zijn Main theme van Succession won ene Emmy award, dat is een enorme prestatie zeg!! Nooit een doel maar een fanTAStisch vervolg. Hij combineert een bijna ouderwets gevoel voor vorm met moderne spanning en herhaling. Wat mij raakt, is dat zijn muziek technisch niet schreeuwt om aandacht, maar je dwingt om echt te luisteren. En misschien is dat precies waarom deze klankwereld zo goed past bij de cello. En de harmonische wendingen vind ik zo mooi. Het ‘grand hall/big hall’ geluid helpt mee!

Hier beluister je de soundtrack van Season 1 via Spotify:

https://open.spotify.com/album/7IONINkxycqA3eIKlVZ7Bj?si=4opNzJmWThmoNSCE4FrzrA 

Geen lange melodieën. Geen virtuositeit om de virtuositeit. Wel:

• herhalende patronen
• donkere klankkleuren
• spanning die langzaam wordt opgebouwd

Voor veel volwassen cellisten is dit herkenbaar. Dit is muziek die je niet ‘weg kunt spelen’ op routine of notenkennis. Hier sta je alleen met je klank.

En dat maakt het spannend.

Waarom simpele muziek vaak het moeilijkst is

Veel cellisten denken (onbewust): als het technisch niet zo moeilijk is, dan kan ik dit wel.

Maar juist dit soort muziek laat iets anders zien.

Bij weinig noten valt alles op:

• hoe je strijkstok de snaar raakt
• hoe stabiel je klank is
• of je spanning kunt vasthouden
• of je onrust gaat compenseren door harder te spelen of te knijpen

Er is nergens om je achter te verschuilen.

Dat is precies waarom deze muziek zo confronterend kan zijn – en tegelijk zo leerzaam.

Wat deze muziek van je vraagt als speler

De muziek uit Succession vraagt niet om méér, maar om minder.

Minder:

• druk
• haast
• ‘iets willen doen’

En juist meer:

• Controle
• Maar ook ontspanning

Voor volwassen amateurs is dit vaak een omslag. We zijn gewend om problemen op te lossen door meer te doen:

• meer oefenen
• meer noten
• meer spanning in de hand (onbewust)

Maar hier werkt dat niet.

Hier gaat het om:

• stoksnelheid
• attaque voor accenten
• stokindeling
• variatie in plaats op de snaar
• timing
• variatie in je vibrato

Kleine dingen. Met een groot effect.

Waarom dit zó goed werkt voor beginners

Voor beginners is dit eigenlijk ideaal studiemateriaal.

Geen ingewikkelde vingerzettingen. Geen snelle passages.

Maar wel:

• leren luisteren naar je eigen klank
• ontdekken hoe de boog invloed heeft op expressie
• ervaren dat muziek maken niet begint bij moeilijke noten

Het is muziek die je uitnodigt om te blijven, in plaats van door te spelen naar ‘het volgende’.

En waarom gevorderden hier ook niet onderuit komen

Gevorderde cellisten lopen juist tegen iets anders aan:

“Ik kan dit technisch wel, maar het klinkt leeg.”

Dat is geen technisch probleem maar een muzikaal.

Deze muziek vraagt om frasering over lange lijnen, terwijl de noten zich blijven herhalen. Dat betekent:

• richting voelen zonder melodie
• spanning opbouwen zonder crescendo-explosie
• timing durven loslaten zonder slordig te worden

Het is een prachtig oefenterrein voor muzikaal bewustzijn.

Hoor hier de ‘End title’ van Succession, ‘piano cello variation’:

en de bladmuziek kun je hier aanschaffen:

https://www.quickpartitions.com/partition/nicholas-britell/succession-end-title-theme/4324#aft=115 

Waarom ik dit vaker wil gebruiken in mijn lessen

Moderne filmmuziek laat zien dat muziek maken niet gaat over ‘moeilijk’ of ‘makkelijk’.

Het gaat over:

• aandacht
• klank
• keuzes

En precies daar lopen veel volwassen cellisten vast – niet omdat ze het niet kunnen, maar omdat ze nooit hebben geleerd hoe ze hiermee moeten omgaan. Neem gerust jouw favoriete filmmuziek mee naar les; we kijken wat we ermee kunnen doen. Kies online de meest speelbare versie indien je die nodig hebt. Houd het simpel als het kan…

Wat is er nog mooier dan een cello? Vijf cello’s! Hier hoor je ‘Tern Haven’ uit de serie voor cello kwintet. Helaas zie ik hier nergens bladmuziek van.

Deze muziek biedt een prachtige ingang om dat te onderzoeken.

Een leuke aanvulling: ik heb van Alison Gillies, www.QuartetPad.com, de arrangeur van het Succession thema, expliciet toestemming gekregen om de cellopartij uit ons bij haar aangekochte kwartetarrangement te delen. Dat vind ik bijzonder, omdat deze partij de kern van de muziek zo mooi laat horen: weinig noten, veel spanning. Het voelt als een uitnodiging om deze muziek niet alleen te beluisteren, maar ook echt van binnenuit te ervaren op je instrument. Body, attaque, vibrato, dynamisch verschil… Precies dat maakt dit stuk zo waardevol voor cellisten.

Ben jij al een vergevorderde cellist en wil je echt stevig aan het werk worden gezet? Download dan hier de versie waarbij jij de melodielijn speelt:

Wil je weten hoe de componist te werk gaat bij het maken van zijn soundtrack voor ‘Succession’?

Kijk hier; wat boeiend!

Tot slot

Je ziet; je hoeft geen virtuoos te zijn om sfeervol te spelen.

Soms zijn het juist de stukken met weinig noten die je het meest leren – over muziek, over klank en over jezelf als speler. En enkele speelbare noten kunnen veel meer impact hebben dan een partij die zwart ziet van de noten.

De bas lijn muziek uit Succession is daar een prachtig voorbeeld van.

Lekker spelen!

Scarlett

info@celloverkoop.nl | 06 - 1818 9005

Wellicht ook interessant voor je: